Netflix’te geçen ay yayınlanan, bayağı bir ses getiren belgesel Mükemmel Komşu’yu yeni ileme fırsatı buldum ve biraz önce bitirdim. Hazır görüntüler tazeyken belgesel üzerine konuşmak istedim. İlk önce bir ‘true crime’ belgeseli olduğundan zaten sonun nereye gideceğini hepimiz biliyoruz ki belgeselde baştan bunu söylüyor. Büyük çoğunluk polis kamerası görüntüleriyle oluşturulmuş. Bundan dolayı bazen çok ‘private’ anlara şahit oluyoruz. Ama aynı zamanda failin de soruşturma kayıtlarına ulaştığımız için olayı ve karakterleri bir gözlemci edasıyla izleyip polisin işin içine girdiği her alana sahip oluyoruz. Bu kayıtlara olay patladıktan sonraki dönemde mahkemenin izniyle ulaşılmış ve yönetmen de bunlardan oluşturmuş belgeseli. Sonlara doğru ‘ırkçılık’ temalı bir kaç polis kamerası kaydı olmayan sadece bize net bir şekilde olayın neden sebep olduğunu anlatan birkaç sekans verilmesini beğenmedim. Çok romantik kaçmış ki bence hiç gerek yok böyle bir şeye. Onun dışında gerçekten bana farklı bir seyir deneyimi yaştan bir belgesel oldu.
Olay Florida’da yaşanıyor ve biliyorsunuz ki ABD’de her eyaletin farklı kanunları var ve iş hukuk sürecine girince bu eyaletin kanunlarına göre yargılama süreci başlıyor. Florida cumhuriyetçilerin elinde bir eyalet ve tabi ki kanunlarda beyazları korumak üzerine .Konu kısaca bir sokakta yaşayan beyaz bir amerikalı kadının kendi evinin alanında ya da özel mülkü olarak kastettiği yerde çoğunluğu siyah olan çocukların oyun oynamasından rahatsız olup polisi çağırmasıyla başlıyor olay. Sonrasında polisin etraftaki yaşayan insanların ifadelerini almasıyla ve belli aralıklarla bu sürecin devam etmesini konu alıyor. Bunu yaparken de konun daha çok politik kısmına ağırlık vermesi belgeseli özel kılıyor. Saf ve değiştirilmemiş görüntülerde failin yüz ifadeleri, takındığı tavrı net görmemiz bize aslında bunun gerçekten içinde olduğumuz hissini veriyor. Özellikle ABD’de nefsi müdafaanın beyazların siyahları öldürmesinde bu kadar çok kullanıldığını gösterdiği ve karakterlerin ırklarını yer değiştirseydik aynı açıdan bir yargılama süreci olup olamayacağını belgeselin bize hissettirdiği birçok yer var. izlemediyseniz öneririm.
